Ο Επι-ούσιος

Οπως το έστειλλα σε μια Φίλη,

1991 και ο μηχανικός που διέμενεν κάτωθεν της οικίας μου, διεζεύχθη όθεν έκανε ό,τι ήθελε. Μεγάλο πράγμα να είσαι ελεύθερος υπερ-πλήρωςσσσσ....
Ε, επειδή είχε και φράγκα, καθ' ότι είχεν εναγκαλισθεί τους πρασίνους και....να δημόσια έργα απ' εδώ, και όλων των ειδών αναθέσεις και τα ρέστα, ηγόρασεν ένα παρασκευαστήν άρτου Hitachi αντί...200,000 δραχμών(τότε).
Μοι ετηλεφώνησεν δια να με παρακαλέσει να κατεβώ και να ανακατευθώ με το μαραφέτι μια και υποτίθονταν ότι τα κατέφερνον κάπως καλύτερα με τέτοιου είδους μηχανές.
Ε, ακολουθώντας τις οδηγίες του βιβλίου, έβαλα τα υλικά, πάτησα και τα κομβία και περίπου σε 2 ώρες τσουπ ετοίμασε ένα ωραιότατο ψωμί.
Το καπάκι δεν είχεν υαλοπίνακαν, και άκουγα τους θορύβους αλλά δεν ήξευρον τί στο διάολο κάνει.
Κοιτάζοντας μετά εντός ε, είδα έναν κάδο, μια πεταλούδα εις τον πάτον του κάδου + την ηλεκτρικήν αντίστασιν δια τα υπόλοιπα και τίποτ' άλλο.
Αρα λέω, ανακατεύει*, ζεσταίνει, ψήνει. Ωραία αλλά και 200 χιλιάρικα γαμώτο...η απόσβεσις πότε; Αστο χέσε.
Και τότε άρχισα να το παιδεύω πειραματιζόμενος. Πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και δεν ενθυμούμαι πόσα ακόμη, πήγαν στράφι.
Διότι εντάξει τα υλικά, αλλά το σπουδαιότερον πράγμα δια να πετύχεις άρτον γαμιστερόν, είναι το ρημάδι το ψήσιμον εμ,...
Ερωτήσας δεξιά κι αριστερά διεπίστωσον ότι όοοολοι είναι στο περίπου, κι ό,τι βγεί.
Αμ, όοολοτομυστικό είναι το ψήσιμο.
Και δοκιμάζοντας όοολες τις διαβαθμίσεις επί τέλους το εύρον.
Οοολα τα ζυμάρια ψήνονται στους 150° C ΑΚΡΙΒΩΣ κέϊκ μέϊκ κ.τ.λ. και δια μίαν ώραν ΑΚΡΙΒΩΣ, δίχως προθέρμανσιν...
Επίσης είναι και το φούσκωμα της ζύμης.
Ε, τα εύρον όλα, και πάρε τα αποτελέσματα.
Εύκολα και στο τσάκα-τσάκα 1 κιλό αλεύρι σκληρό της προτιμήσεως, το περιεχόμενον ενός φακέλλου ξηρής μαγιάς και 600 γραμμάρια ύδατος όπως βγαίνει από την βρύση χειμώνα καλοκαίρι.
Αλεύρι και μαγιά ολίγος ανάδευσις, δια χειρός και τσουπ το ύδωρ. Ολίγον ζύμωμα περίπου 10 λεπτά, και το προϊόν κομμένο στα δυό μορφοποιημένον εις φραντζόλας, τοποθετείται εις το μέσον του φούρνου, επί λαδοκόλλας ή αλουμινοφύλλου ή σε ταψί ή σε ό,τι υπάρχει διαθέσιμον.
Σφαλνάμε την θύραν και γυρίζουμε το κομβίον στο 50° C. Από το 50 αρχίζουν όλοι οι φούρνοι ναι; Μάλιστα.
Σε ½ ωρίτσα μπανίζοντας από το παραθύρι, βλέπουμε ότι ό όγκος της ζύμης, έχει διαπλασιασθεί. ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ(Υπάρχει λόγος; Το τζάμι διατί το έχει βάλει ο κατασκευαστής; Αμα ανοιχθεί η πόρτα πάει στράφι η θαλπωρή, που φτιάξαμε έως εκείνη την ώρα, με το κουμπί στους 50 βαθμούς, και το ζυμάρι μετά...καλύτερα να το πετάξωμεν εις τα πτηνά....), στρέφομεν το κομβίον και το σταματάμε στους 150° C just.
Σε 1 ώρα ΑΚΡΙΒΩΣ αποφουρνίζομεν, και έχομεν το ψωμάκι μας...μπουκιά και σχώριο.
Ετσι παρασκευάζεται ο επιούσιος, και όοολα τα άλλα σχέδια είναι μαλακίες, για να κάνουν τις νοικοκυρές να...τρομάζουν ν' ασχοληθούν. Και μόνον που διαβάζουν τις συνταγές, σου λένε μμμ, άστο καλύτερα, και του φουρνάρη καλό είναι.
Καλό είναι, αλλά αφ' ενός είναι πανάκριβον, μετά κάτι τριήμερα αργιών Χριστούγεννα, Πάσχα, θα πρέπει να προμηθευθείς αρκετό, για να το φάγεις τελικώς μπαγιάτικο αφ' ετέρου τσουρουφλισμένο-καρβουνιασμένο, διότι όταν είπα στον φούρναρη, διατί το ψωμί σου Στέφανε έχει τσόφλι ίσαμε...3 χιλιοστά, χαμογέλασε και μου είπε..."ρε συ Μάνο το ξέρω ότι η κατάλληλος θερμοκρασία είναι οι 150 βαθμοί, αλλά εάν ψήσω έτσι, θα το κλείσω το μαγαζί. Σε μία ώρα Μάνο μου, έχω βγάλει τρείς φουρνιές. Και στους πόσους ψήνεις κυρ-Στέφανε; Στους 220° Μάνο μου. Α, γι αυτό ο φλοιός του "γυμνάζει" το γναθικόν σύστημα ε; Μάλιστα. Εμ, γι αυτό ο Παπαχρήστος του Juliet, εδώ κοντά σου, δεν ηξεύρει τί έχει, και την αυτοκινητά του την βρίσκεις ΜΟΝΟΝ κατά Εκάλη μεριά...
Το ψήσιμο έτσι όπως το ανέφερα, σου δίνει ψωμάκι με φλοιό...τσιγαρόχαρτο εμ,....
Αυτά αγαπημένη μου Ρένα έπρεπε να μου τα μάθουν στο σχολειό. Τί μου έμεινεν από εκείνα τα χρόνια; Σύνδρομον στερήσεως παιγνιδιού, και ακόμη ηχεί η φωνή της μαννούλας...."Ελα να διαβάσεις, δεν θα προλάβεις θα νυκτώσει άντε πότε θα κοιμηθείς μετά;" Σου θυμίζω ότι η γνωριμία με το ηλεκτρικό ρεύμα έγινε Μάρτιο του 1957 και ήμουν στην Ε' Δημοτικού...
11 χρόνια με λάμπα πετρελαίου...και η μητερούλα, σιδέρωνε με κάρβουνα, αλλά πώς κανόνιζε την θερμοκρασία Ενας Θεός ηξεύρει, και τα υποκάμισα του πατέρα που το καλοκαίριάλλαζε δυό την ημέρα, ήσαν στην πέννα. Αχ, μαννούλα μου γλυκειά κι ανεπανάληπτος....
Ενθυμούμαι πόσον ευτυχής και ξεκούραστη έδειχνε κάθε ημέρα στο καινούργιο μας σπίτι, 45 ετών τότε, με τον ηλεκτρισμό, την πρώτη κουζίνα μας "΅Wagner" με τρία μάτια, 4 πόδια ύψους περίπου 50 εκατοστών στενούτσκια. Ετσι ήσαν αι ηλεκτρικαί κουζίναι τότε. Ετσι ήσαν και της ελληνικής "Ιzola", που είχε μια από τις θειές μου...
Αυτά Ρενάκι μου, και καλό καλοκαίρι κατά την βλακώδη συνήθεια των νεοελλήνων, οι οποίοι...εύχονται καλόν χειμώναν μόλις γυρίσουν από τις καλοκαιρινές διακοπές, προσπερνώντες ολόοοκληρον εφθηνό-πωρον, που με το μνημόνιον έγινε...ακριβόπωρον...

*Eπειδή σε όλες εκείνες τις συνταγές που διάβασα, και παρηκολούθησον στο Youtube, αναφέρουν και είδα, ότι αφήνουν το ζυμάρι να φουσκώσει πρώτη δόση, και μετά άντε ξανά μανά, το πλακώνουν στο ζύμωμα. Μα, εκείνο το μηχάνημα τότε, αλλά και όοολα τα μέχρι σήμερα, που έχω ιδεί σε διάφορα σπίτια, ΜΙΑ ΦΟΡΑ αναδεύουν και ΤΕΛΟΣ. Μετά ακολουθεί το φούσκωμα, και εν συνεχεία το ψήσιμο. Ετσι φτιάχνεται γαμώτο, έτσι φτιάχνεται. Διατί τρομάζουν τις νοικοκυρές; Μάλλον...δάκτυλος φουρναραίων...

Πειραματόζωα

Εις ποίαν κατηγορίαν κατατάσσονται οι αμοιροτρελλοπαρμένοι ΚΑΙ ακριβοπληρωμένοι δοκιμασταί οχημάτων παντός είδους;
Εις την κατηγορίαν των ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΩΝ, δια να βγαίνουν στην παραγωγή αυτοκίνητα πιο ασφαλή, λιπαντικά πιο ανθεκτικά, και τα ρέστα.
Η τεραστ(ε)ία διαφορά είναι ότι τα ποντικάκια των εργαστηρίων ΔΕΝ πληρώνονται(φευ).
Εχετε κλάψει πολλάκις δια την άδικον απάνθρωπον μετα(εγ)χείρησιν των αθώων εκείνων υπάρξεων; ΟΧΙ. Ε, τότε προς τί η συγκίνησις δια τους σκοτωμένους στις πίστες; ΕΛΕΟΣ συνέλθατε...άντε μη χέσω...αφού το επέλεξαν γαμώτο...

Wolfgang Schäuble

E, λοιπόν θα έχετε ακούσει εκείνο το...."Οοολα εδώ πληρώνονται", δηλαδή επί Γης και όσο υπάρχει τις επ' Αυτής...
Φαίνεται πως ο μισάνθρωπος Σόϊ-μπλέ. επλήρωσεν ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΩΣ, δι όσα κάνει και αποφασίζει εσχάτως εις βάρος των Ελλήνων....
Ολα εδώ πληρώνονται παληόμουτροοοοο......

About...Visas'....

Εσκεπτόμην ότι οι μόνοι ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ να δώσουν θεώρησιν εισόδου εις τας ΗΠΑ είναι οι...αυτόχθονες Ινδιάνοι.
Φαντάζεσθε σε μερικά χρόνια να αιτείσαι Visa από...Αλβανούς για να εισέλθεις στην...Ελλάδα;

Aμ, εκείνο το "σώθηκε" η Ελλάς με την υπογραφή του....σκατομουνιμονίου, μου θυμίζει τους πυραύλους Pershing, οι οποίοι εξαφανίζουν τους ανθρώπους αλλά παραμένουν τα κτίρια Ανέπαφα

Οταν τ' αρχίδια ανδρός τινός στο διάβα του σηκώνουν...σκόνη, σώζεται η Πατρίς δια την οποίαν "τάχατες" κόπτεται ο...Λουκάς Παπαρχίδης...

Ο άνθρωπος που είπε "όχι" στο ΔΝΤ 12/2/2012
Είπε το μεγάλο «όχι» στους ξένους πιστωτές, τα έβαλε με τις πολυεθνικές και εξοικονόμησε χρήματα για να τα επενδύσει σε κοινωνικές δαπάνες. Οι ρηξικέλευθες κινήσεις του τον έκαναν «ήρωα» στα μάτια των περισσότερων συμπατριωτών του και σύμβολο αντίστασης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στις αδυσώπητες χρηματαγορές.
Ο λόγος για τον πρόεδρο του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα, ο οποίος χάρη στις γνώσεις του στην οικονομία και -κυρίως- στην πολιτική τόλμη του πέτυχε να χαλαρώσει τον βραχνά του δημόσιου χρέους, που έσφιγγε τον λαιμό της χώρας του.
Σήμερα, ο 49χρονος πολιτικός διανύει τη δεύτερη θητεία του στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του. Επτά χρόνια νωρίτερα ήταν υπουργός Οικονομικών, τίτλος όχι και τόσο… δημοφιλής, ιδιαίτερα για μια φτωχή χώρα όπως ο Ισημερινός (Εκουαδόρ). Ωστόσο, από τη θέση αυτή κατάφερε να δημιουργήσει τις βάσεις για να ανέλθει στην εξουσία και να πραγματοποιήσει τη στροφή που επαγγελλόταν στην οικονομία της χώρας του.
Ο Κορέα, με εξαιρετικές σπουδές στα οικονομικά σε Πανεπιστήμια της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, διορίστηκε υπουργός Οικονομικών το 2005 από τον τότε πρόεδρο Αλφρέδο Παλάσιο. Κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας του τάχθηκε υπέρ της καταπολέμησης της φτώχειας και της ανάκτησης της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας, αρνήθηκε να ακολουθήσει την οικονομική πολιτική του ΔΝΤ και δούλεψε για τη στενότερη συνεργασία με τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Υστερα από μια σοβαρή διαφωνία με τον πρόεδρο, υπέβαλε την παραίτησή του. Ο παραιτηθείς υπουργός, που μιλούσε υπέρ του λαού, έγινε εξαιρετικά δημοφιλής και σύντομα ξεκίνησε την προετοιμασία για τη διεκδίκηση της εξουσίας.

ΤΟ ΑΝΟΜΟ ΧΡΕΟΣ
Τον Δεκέμβριο του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις εκλογές και ορκίστηκε πρόεδρος. Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, δεν δίστασε να απελάσει τον εκπρόσωπο της Παγκόσμιας Τράπεζας και να απομακρύνει τις ναυτικές βάσεις των ΗΠΑ. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι συνέστησε Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για να εξετάσει τη νομιμότητα του δημόσιου χρέους της χώρας για την περίοδο 1976-2006, συνολικού ύψους 10,2 δισ. δολαρίων.
Μετά τον έλεγχο που έκαναν τα μέλη της επιτροπής, διαπίστωσαν διάφορες παρανομίες σε σχέση με τις συμβάσεις, δίνοντας στον πρόεδρο του Ισημερινού τη νομική βάση να κηρύξει άνομο μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους και να προχωρήσει σε στάση πληρωμών άνω των 3 δισ. ευρώ. Η στάση πληρωμών συνοδεύτηκε από αναδιάρθρωση του χρέους και τον Μάιο του 2009 ο Κορέα ανακοίνωσε ότι αγόρασε το 91% των ομολόγων πληρώντας 35 σεντς ανά δολάριο.
Ο Ισημερινός είναι πετρελαιοπαραγωγός χώρα και μέλος του ΟΠΕΚ. Ηρθε λοιπόν και η σειρά των ξένων εταιριών πετρελαίου που είχαν συμβόλαια εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων να περάσουν από το… ταμείο. Με την απειλή της εθνικοποίησης, οι πολυεθνικές δέχτηκαν τελικά να καταβάλουν στο κράτος το 25% των ακαθάριστων εσόδων από τις πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
Χωρίς να προβεί σε οικονομικές ακρότητες, ο Ραφαέλ Κορέα πέτυχε να εξοικονομήσει σημαντικά ποσά που επενδύθηκαν στην υγεία, την παιδεία και σε άλλες δαπάνες υπέρ των πολιτών.
Το μέρος του κρατικού προϋπολογισμού που πήγαινε στην αποπληρωμή του χρέους μειώθηκε στο μισό, ενώ οι πόροι για τις κοινωνικές δαπάνες υπερδιπλασιάστηκαν. Φυσικά, ο φτωχός λαός του Ισημερινού δεν βρέθηκε σε κανέναν οικονομικό παράδεισο, αλλά είδε για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια την κυβέρνησή του να κοντράρει τους ισχυρούς και να κάνει μεταρρυθμίσεις προς το συμφέρον του, ενώ η οικονομία συνήλθε σταδιακά από το σοκ της πτώχευσης του 2008 και μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης.
Το 2009 ο Ραφαέλ Κορέα έγινε ο πρώτος πρόεδρος που επανεκλέχτηκε στη χώρα την τελευταία τριακονταετία, κερδίζοντας μάλιστα απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο.

ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ
Σχολιάζοντας τη διαχείριση του δημόσιου χρέους του Ισημερινού από τον Ραφαέλ Κορέα, ο αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Μάρδας ανέφερε στην «Espresso της Κυριακής» ότι ήταν μια κίνηση που πέτυχε επειδή ήταν μελετημένη, έγινε στον σωστό χρόνο και σε συνεργασία με έναν στρατηγικό εταίρο, την Κίνα.
«Οταν όλοι τούς γύρισαν την πλάτη για τα τρία και πλέον δισ. που δεν επέστρεψαν στις αγορές, ήρθε η Κίνα και έκλεισε πετρέλαια από τον Ισημερινό της τάξης των 3 δισ. και τους κάλυψε» τονίζει ο κ. Μάρδας, προσθέτοντας ότι ένα άλλο πλεονέκτημα ήταν το γεγονός ότι σημαντικό τμήμα του χρέους ήταν αυταπόδεικτα «απεχθές», αφού είχε συνομολογηθεί από δικτατορίες και όχι από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις...

Πέτρος ΚωστόπουλοςΟ κολλητός του Λαλιώτη Πέτρος, του 99... ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΟΥ ΛΑΜΟΓΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚΙΣΤΑΝ Ο Πέτρος του άρθρου 99* 99. ένας αριθμός που έγινε μόδα.

Ένας αριθμός που κάποιους τους φοβίζει και κάποιους άλλους τους κάνει να αισθάνονται ανακούφιση. Για τον Πέτρο της διπλανής πόρτας ή αλλιώς τον Πέτρο που έκανε το lifestyle της Μυκόνου τρόπο ζωής μάλλον είναι ανακούφιση αφού πατώντας πάνω στα καλοφτιαγμένα παραθυράκια του νόμου, δεν θα χρειαστεί να δώσει τις εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που χρωστάει σε φωτογράφους, δημοσιογράφους, διαφημιστές.

Όλα ξεκίνησαν το 1987, τότε που ο μικρός Βολιώτης βρέθηκε στην Αθήνα και έχοντας γερές πλάτες έφτιαξε ένα ανατρεπτικό -για την εποχή- περιοδικό. Το ΚΛΙΚ. Για πρώτη φορά βρίσκεται στη θέση του διευθυντή, για πρώτη φορά συναντά την επιτυχία και ο μαγικός κόσμος των media άνοιξε τις αγκάλες του για εκείνον. Στο πλάι του βρισκόταν ο Άρης Τερζόπουλος. Μαζί απογείωσαν το «Κλικ» και ο Πέτρος έμαθε τι θα πει «καλή ζωή».

Λίγα χρόνια μετά στη ζωή του εμφανίστηκαν ο Πάνος Μαρινόπουλος και ο ιδιοκτήτης κατασκευαστικής, Δάκης Ιωάννου. Μαζί οι τρεις τους ίδρυσαν την ΙΜΑΚΟ το 1993 και από εκεί που ο Πέτρος ήταν απλά ένας εκδότης ενός επιτυχημένου περιοδικού, όπου έδειχνε κώλους και βυζιά, κατέληξε να είναι συνιδρυτής ενός από τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους με τίτλους περιοδικών που έκανα πάταγο. «Nitro», «Mirror», «Down Town» αλλά και ξένοι τίτλοι που αγοράστηκαν έναντι αδράς αμοιβής όπως το «Esquire» και το «ΟΚ!». Ο Κωστόπουλος αισθάνεται σαν τον Μήδα, το επίπεδο ζωής του αλλάζει και το high life γίνεται καθημερινότητα του. Ο κόσμος τον λατρεύει και τον θαυμάζει. Το απλό παιδί της ελληνικής επαρχίας από μια ταπεινή οικογένεια του μόχθου, η οποία δύσκολα τα έφερνε βόλτα έγινε ο μεγιστάνας του lifestyle που παίρνει μικρά ονόματα και τα αναγάγει στο talk of the town. Μεγάλα parties με δευτεροκλασάτες ψευτο-celebrities που δημιούργησε ο ίδιος μέσα από τα περιοδικά του, βόλτες στα πελάγη με τα πανάκριβα φουσκωτά του, εξώφυλλα αλά James Dean και τα πούρα αποτελούν πλέον τρόπο ζωής.

 Μόλις η ΙΜΑΚΟ ανεβαίνει στην κορυφή, εξαγοράζει τις μετοχές του Μαρινόπουλου και του Ιωάννου και γίνεται ο απόλυτος εκδότης. Απλώνει τα πλοκάμια του στο ραδιόφωνο και στο ίντερνετ και πλασάρεται ως το «καλό και άνετο αφεντικό».και στην αρχή τα καταφέρνει. Στελεχώνει την εταιρεία με δικά του άτομα, που αγαπάνε την δουλειά και παλεύουν να ανεβάσουν ακόμα πιο πολύ τις πωλήσεις της ΙΜΑΚΟ. Η εταιρεία εισάγεται στο Χρηματιστήριο, οι πωλήσεις των περιοδικών της εταιρείας καλπάζουν και ο Κωστόπουλος είναι και με τη βούλα μέχρι το 2002 ο βασιλιάς του lifestyle.

 Δημιουργεί την ψευδαίσθηση στο αγοραστικό κοινό πως έχει ανάγκη να μάθει ποιος βγαίνει με ποιον, τι φοράει η κυρία του κυρίου, που πήγε ο τάδε τραγουδιστής διακοπές με την παράνομη σχέση του και ο κόσμος τσιμπάει. Φτιάχνει έναν κόσμο μέσα στην γκλαμουριά, τον περικλείει μέσα σε μία φούσκα ώστε να φαντάζει άπιαστος και γυαλιστερός και ωθεί τον κόσμο να αγοράζει με μανία τα περιοδικά του και αναμένει την επόμενη επιχειρηματική κίνηση του αυτοδημιούργητου Βολιώτη.

 Ωστόσο, η «πτώση» δεν άργησε να έρθει. Ο Πέτρος έκανε μεγάλα ανοίγματα με γνώμονα την ματαιοδοξία του να μπορέσει να εξαπλωθεί στον χώρο και να μονοπωλήσει κατατροπώνοντας τους αντιπάλους. Η ακριβή ζωή σε συνδυασμό με τα υπέρογκα δάνεια που πήρε -με την βοήθεια και ανοχή των τραπεζικών ιδρυμάτων αλλά κυρίως των καλών γνωριμιών του-για να δώσει ανάσες στην IMAKO φαίνεται ότι ήταν το τίμημα της προηγούμενης επιτυχίας. Οι κυκλοφορίες των περιοδικών της IMAKO κατρακύλησαν, το ρευστό τελείωσε και η αίγλη ξεθώριασε. Αυλικοί που ήταν γύρω του, όταν άρχισαν να βλέπουν την κατρακύλα της εταιρίας λάκισαν και αποχώρησαν και όσοι έμεναν έσφιγγαν τα δόντια και περίμεναν πότε θα διορθωθεί η κατάσταση. Πλέον οι μόνιμοι συνεργάτες του μισθολογίου μειώθηκαν δραματικά και τις θέσεις τους πήραν τα «μπλοκάκια». Νέα, απαίδευτα παιδιά , χωρίς απαιτήσεις, χωρίς λόγο, που κατεβάζουν το κεφάλι και υπομένουν τις αντίξοες συνθήκες περιμένοντας να φτιάξει η κατάσταση. Μία κατάσταση η οποία πάει από το κακό στο χειρότερο.

 Από το 2010 οι υπάλληλοι οι οποίοι περνάνε 10-11 ώρες την ημέρα στο σομόν κτήριο της Μαρίνου Αντύπα μένουν απλήρωτοι. Ο ίδιος τους διαβεβαιώνει πως θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μπορέσει να τους πληρώσει. Ταυτόχρονα όμως αγοράζει το ένα σκάφος μετά το άλλο, απολαμβάνει τις διακοπές του σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, τρώει και φωτογραφίζεται σε πανάκριβα εστιατόρια, λίγες ώρες αφού είχε κλαφτεί μπροστά στους εκατοντάδες εργαζόμενους του ότι βάζει χρήματα από την τσέπη του -τα οποία δεν του περισσεύουν- για να μπορέσει να στηρίξει την εταιρία.

 Τον Σεπτέμβριο του 2011 ο ίδιος διαβεβαίωσε τους απελπισμένους πλέον εργαζόμενους του πως το πρόβλημα ρευστότητας φτάνει στο τέλος του. Ενώ μόλις τον Δεκέμβριο του 2011 ο ίδιος άνθρωπος δηλώνει πως χρήματα δεν υπάρχουν. Μετά από μία σειρά μειώσεων στους μισθούς -οι οποίοι όμως ούτως ή άλλως δεν έχουν καταβληθεί εδώ και μήνες- ο Πέτρος ανακοινώνει πως όποιος θέλει μπορεί να παραιτηθεί και να πάρει τα χρωστούμενα. Αρκεί αυτό να γίνει μέχρι και το τέλος του 2011 -για να μπορέσει να κλείσει τα βιβλία του. Δίνει εντολή στα διευθυντικά στελέχη του να παραιτηθούν ώστε να μην τους πάρει ο κατήφορος μαζί με την ΙΜΑΚΟ και αφήνει τα περιοδικά του στον αέρα. Η αλλοτινή αίγλη του Nitro και του Down Town θάφτηκε κάτω από τα χρέη και έμεινε στο τυπογραφείο. Το νέο του «παιδί», το People, που δεν μετράει πάνω από 2 χρόνια κυκλοφορίας μένει στο συρτάρι του υλατζή και δεν ανακοινώνεται το πότε θα ξανά κυκλοφορήσει. Το «In Style» ετοιμάζει τεύχος Μαρτίου και δεν θα κυκλοφορήσει Φεβρουάριο. Φήμες θέλουν να έχει πουλήσει το ΟΚ! Και το yupi.gr στον Φιλιππόπουλο και να ετοιμάζεται να πουλήσει και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του. Όλα αυτά συμβαίνουν και ο Κωστόπουλος όχι μόνο σφυρίζει αδιάφορα αλλά αδιαφορεί πλήρως για την κατάσταση ανακοινώνοντας με υπεροπτικό ύφος ότι δεν ενδιαφέρεται για το τι ζουν τα παιδάκια που του κάνουν τη δουλειά: «Στα αρχίδια μου που είστε απλήρωτοι, στα αρχίδια μου όσοι κάνουν επίσχεση, μου έχετε γίνει τσιμπούρια, στ' αρχίδια μου αν δεν μπορείτε να ζήσετε. Στα αρχίδια μου τι χρωστάτε- να μην ψωνίζατε» δηλώνει αγανακτισμένος. Ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές, απειλές και εξώδικα είναι πλέον καθημερινότητα για την ΙΜΑΚΟ καθώς οι εκατοντάδες απλήρωτοι εργαζόμενοι -οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν σταματήσει να πηγαίνουν στο Νέο Ηράκλειο να εργαστούν- παλεύουν με δικηγόρους να διεκδικήσουν τα χρωστούμενα πριν ανακοινώσει ότι η ΙΜΑΚΟ υπάγεται στο διάσημο άρθρο

 Το άλλοτε cool αφεντικό έβγαλε την μάσκα, πήρε το πούρο του ανά χείρας και άρχισε να δείχνει τις ανασφάλειες του, τον εγωισμό του και την ανευθυνότητα του κάνοντας την ύστατη προσπάθεια να ξεφύγει από τα χρέη της εταιρίας του και γιατί όχι να διαφύγει στο εξωτερικό τώρα που ο κλοιός σφίγγει και «τσιμπάει» και τους «celebrities».

99 του πτωχευτικού κώδικα.