ΖΚΙ 7059

Ωπα και μέχρις εδώ.
Από τούδε θα ΟΝΟΜΑΤΙΖΟΥΜΕ τους πούστηδες οδηγούς.
BMW ασημί με αριθ(υ)μό κυκλοφορίας ΖΚΙ 7059, οδηγός ένας μαλακοπίτουρας φέρων διόπτρας επί του σκατοπροσώπου του, κάνει συνεχή ΑΣΚΟΠΟΝ χρήσιν ηχχητικών οργάνων διατί λέτε;
Εδώ σε θέλω μάστορη.
Εκεί στην συμβολή της Λ. Κηφισιάς με την οδό Ερυθρού Σταυρού(Αμπελοκήπους) κάποιος μαλάκας του ΥΠΕΧΩΔΕ, τοποθέτησε διπλόν φωτεινόν σηματοδότην εκπέμποντα πορτοκαλλόχρους αναλαμπάς με κατεύθυνσιν δεξιά.
Ε, όοολοι οι μαλάκες οδηγοί θεωρούν ότι αυτό το είδος φωτεινού σηματοδότου επέχει θέσιν...ΠΡΑΣΙΝΟΥ(ΕΛΕΟΣ), και όποιο "εμπόδιο" ευρίσκεται εμπρός θα πρέπει να εξαφανισθεί προκειμένου να συνεχίσουν την πορεία τους δεξιά.
Σημ. Επί του οδοστρώματος υπάρχει σήμανσις λευκού χρώματος, η οποία ορίζει ότι τα οχήματα επί της συγκεκριμμένης λωρίδος, δύνανται να κινηθώσιν δεξιά ΚΑΙ ΕΥΘΕΙΑ όμως.
Το κουφό είναι ότι όσον διαρκεί το ερυθρόν σήμα προς ευθείαν πορείαν το φανάρι των πεζών είναι...ΚΑΡΑπράσινον.
Ε, αυτοί οι μαλάκες γράφουν τους πεζούς στ' αρχίδια τους ή στο μουνί τους αντιστοίχως και θέτοντες εις ΑΜΕΣΟΝ κινδυνον την ακεραιότητά των-ζωήν των βουρ επάνω τους.
Αυτού του είδους η διευκολυντικός σήμανσις προορίζεται δια την Ευρώπην και ουχί δια τα...Βαλκάνια μαλάκεεες...

ΑλβανοΝομαρχία Αθηνών...

Και..."έπεσεν" εις χείρας γράψαντος έντυπον πολυτελές της Νομαρχίας Αθηνών, το οποίον τάχατες καθοδηγεί τους πολίτας δια το πώς να ψηφίσουν την 4ην Οκτωβρίου 2009, με τίτλο..."Μάθε πώς ψηφίζεις".
Τα δημόσια έντυπα-έγγραφα τα μελετώ μετά μεγίστης ΠΡΟΣΟΧΗΣ από...περιέργεια(;)

Ενα κατεβατό ώπου μεταξύ των άλλων ανέγνωσα πως..."Οσοι εκ παραδρομής ΔΕ συμπεριλαμβανόμαστε στους εκλογικούς καταλόγους, μπορούμε να ψηφίσουμε σε οποιοδήποτε εκλογικό τμήμα του Δήμου ή της Κοινότητας κ.τ.λ. κ.τ.λ.
Εκείνο το...ΔΕ υπογραμμισμένο κιόλας σημαίνει-κι αν πράττω σφάλμα παρακαλώ σας διορθώσατέ με-"Οσοι συμπεριλαμβανόμαστε εκ παραδρομής στους εκλογικούς καταλόγους, μπορούμε να ψηφίσουμε ώπου γουστάρουμε", και γαμώ τους Αλλβανοί.
Βρε πούστηδες εκεί στην Νομαρχία, ποίος συντάσσει, κουμαντάρει τα κείμενα γενικώς και τα δίδει περαιτέρω δι εκτύπωσιν;
Σημ. Πούστης, πούστικη συμπεριφορά πουστιά κ.τ.λ. είναι ό,τι παραφύσει ναι;
Και το ΔΕ, αντίθετο του ΜΕΝ τί είναι;
Γαμώ το φελέκι σας και ό,τι σας έχει μείνει ΑΓΑΜΗΤΟ. Αμα έχω τέτοιους "Ελληνες", τύφλα νάχουν οι οχτροί μου τα...μεμέτια.
Δεν ήξευρον ότι από το ΔΕΝ αφαιρώντας το Ν είσαι..."προοδευτικός".
Βρε τί μαθαίνω εσχάτως.
ΜΗ ΧΕΣΩ...

Στην εποχή του Γκρούεζα;

Στην εποχή του Γκρούεζα;

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr

Στην αρχή, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Χριστόφορος Βερναδάκης μάς είπε (σε εμάς τους πολίτες αλλά και στον πρωθυπουργό, που τον πίστεψε και το επανέλαβε ενώπιον του ελληνικού λαού) ότι οι 12.000 τοποθετήσεις νέων ανθρώπων για εργασιακή εμπειρία στο Δημόσιο ήταν πρόγραμμα Stage, δηλαδή συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο πρωθυπουργός μάλιστα, όταν ερωτήθη από τον κ. Τσίπρα, δικαίως έβγαλε το άγχος του στην τηλεμαχία: «Να μην αξιοποιηθεί αυτή η ευκαιρία (σ. σ.: της τοποθέτησης 12.000 ανθρώπων στο Δημόσιο); Να πετάξουμε τα λεφτά, τα ευρωπαϊκά εννοώ κυρίως και τα κοινοτικά λεφτά που είναι γι’ αυτή τη δουλειά;»

Μετά όμως ήρθε στη δημοσιότητα το ΦΕΚ, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι 12.000 προσλήψεις γίνονται μόνο από εθνικούς πόρους και συγκεκριμένα από το λογαριασμό του ΟΑΕΔ. Εκατόν πενήντα εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν στους Ελληνες εργαζόμενους, και η ειρωνεία είναι ότι οι εκλογές γίνονται επειδή ακριβώς τα ταμεία είναι άδεια και όπως είπε ο πρωθυπουργός πρέπει να συμμαζέψουμε τις σπατάλες – έστω παγώνοντας τους μισθούς.

Οταν αποκαλύφθηκαν τα ΦΕΚ, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ μάς είπε ότι «ναι, δεν τα πήραμε τα λεφτά από την Ε. Ε., αλλά τα βάζουμε τώρα εμείς για να τα πάρουμε από την Ε. Ε. αργότερα». Το ερώτημα δεν είναι «και πώς είμαστε σίγουροι ότι θα τα πάρουμε;» αλλά «αφού ακόμη δεν τα πήραμε, πώς θα τα χάσουμε (όπως φοβάται ο πρωθυπουργός);» Για να χάσεις κάτι προϋποθέτει να το έχεις. Αν, δηλαδή, υπήρχε κάποιο πρόγραμμα με ημερομηνία λήξεως 4.10.2009, η κυβέρνηση έπρεπε να επισπεύσει τις (εκ των πραγμάτων προεκλογικές) προσλήψεις. Από τη στιγμή που τα ψάρια είναι στο γιαλό, προς τι η πρεμούρα να μπει το τηγάνι στη φωτιά; Γιατί να εκτίθεται ο πρωθυπουργός και να είναι υπόλογη η κυβέρνηση ότι μας γυρίζει στην εποχή του Γκρούεζα;

Επιπλέον: αυτά τα προγράμματα θεσπίστηκαν για να αποκτήσουν οι νέοι άνθρωποι εργασιακή εμπειρία. Οπότε, ακόμη και αν ήταν αληθές αυτό που είπε ο πρωθυπουργός –και πραγματικά η Ευρωπαϊκή Ενωση πλήρωνε τα μισά από τα 150 εκατομμύρια ευρώ για τις 12.000 θέσεις– τότε προκύπτει το ερώτημα: τι σόι εργασιακή εμπειρία μπορεί να αποκτήσει κάποιος νέος στο Δημόσιο; Πώς θα κάθονται; Δηλαδή, ακόμη και αν μας πίεζαν οι εταίροι να στείλουμε νέους για να εκπαιδευτούν στο Δημόσιο, κάθε κυβέρνηση θα έπρεπε να προβάλλει βέτο. Υπάρχει λόγος να κακομάθει μια ακόμη γενιά; Αν κάποιος έχει αποκτήσει εργασιακή εμπειρία σε δημόσια υπηρεσία, υπάρχει περίπτωση να δουλέψει μετά;

Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι. Υπάρχει Περιφέρεια, για παράδειγμα, που πριν από μερικές μέρες εξέδωσε διαγωνισμό για την έκδοση του έργου «Σελίδες δόξας από την ιστορία του Α΄ Σώματος Στρατού». Ακόμη και αν αυτό το έργο μπορούσε να τελειώσει σε ένα μήνα, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός, γεννάται το ερώτημα: σε εποχή που πάμε για πάγωμα μισθών και συντάξεων, όταν ο πρωθυπουργός ζητάει από τους πολίτες σκληρές θυσίες, οι «Σελίδες δόξας του Α΄ Σώματος Στρατού» μας μάραναν;

Ο Γκρουέζας πεθαίνει ποτέ σε τούτον τον Τόπο;..

Στην αρχή, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Χριστόφορος Βερναδάκης μάς είπε (σε εμάς τους πολίτες αλλά και στον πρωθυπουργό, που τον πίστεψε και το επανέλαβε ενώπιον του ελληνικού λαού) ότι οι 12.000 τοποθετήσεις νέων ανθρώπων για εργασιακή εμπειρία στο Δημόσιο ήταν πρόγραμμα Stage, δηλαδή συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο πρωθυπουργός μάλιστα, όταν ερωτήθη από τον κ. Τσίπρα, δικαίως έβγαλε το άγχος του στην τηλεμαχία: «Να μην αξιοποιηθεί αυτή η ευκαιρία (σ. σ.: της τοποθέτησης 12.000 ανθρώπων στο Δημόσιο); Να πετάξουμε τα λεφτά, τα ευρωπαϊκά εννοώ κυρίως και τα κοινοτικά λεφτά που είναι γι’ αυτή τη δουλειά;»

Μετά όμως ήρθε στη δημοσιότητα το ΦΕΚ, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι 12.000 προσλήψεις γίνονται μόνο από εθνικούς πόρους και συγκεκριμένα από το λογαριασμό του ΟΑΕΔ. Εκατόν πενήντα εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν στους Ελληνες εργαζόμενους, και η ειρωνεία είναι ότι οι εκλογές γίνονται επειδή ακριβώς τα ταμεία είναι άδεια και όπως είπε ο πρωθυπουργός πρέπει να συμμαζέψουμε τις σπατάλες – έστω παγώνοντας τους μισθούς.

Οταν αποκαλύφθηκαν τα ΦΕΚ, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ μάς είπε ότι «ναι, δεν τα πήραμε τα λεφτά από την Ε. Ε., αλλά τα βάζουμε τώρα εμείς για να τα πάρουμε από την Ε. Ε. αργότερα». Το ερώτημα δεν είναι «και πώς είμαστε σίγουροι ότι θα τα πάρουμε;» αλλά «αφού ακόμη δεν τα πήραμε, πώς θα τα χάσουμε (όπως φοβάται ο πρωθυπουργός);» Για να χάσεις κάτι προϋποθέτει να το έχεις. Αν, δηλαδή, υπήρχε κάποιο πρόγραμμα με ημερομηνία λήξεως 4.10.2009, η κυβέρνηση έπρεπε να επισπεύσει τις (εκ των πραγμάτων προεκλογικές) προσλήψεις. Από τη στιγμή που τα ψάρια είναι στο γιαλό, προς τι η πρεμούρα να μπει το τηγάνι στη φωτιά; Γιατί να εκτίθεται ο πρωθυπουργός και να είναι υπόλογη η κυβέρνηση ότι μας γυρίζει στην εποχή του Γκρούεζα;

Επιπλέον: αυτά τα προγράμματα θεσπίστηκαν για να αποκτήσουν οι νέοι άνθρωποι εργασιακή εμπειρία. Οπότε, ακόμη και αν ήταν αληθές αυτό που είπε ο πρωθυπουργός –και πραγματικά η Ευρωπαϊκή Ενωση πλήρωνε τα μισά από τα 150 εκατομμύρια ευρώ για τις 12.000 θέσεις– τότε προκύπτει το ερώτημα: τι σόι εργασιακή εμπειρία μπορεί να αποκτήσει κάποιος νέος στο Δημόσιο; Πώς θα κάθονται; Δηλαδή, ακόμη και αν μας πίεζαν οι εταίροι να στείλουμε νέους για να εκπαιδευτούν στο Δημόσιο, κάθε κυβέρνηση θα έπρεπε να προβάλλει βέτο. Υπάρχει λόγος να κακομάθει μια ακόμη γενιά; Αν κάποιος έχει αποκτήσει εργασιακή εμπειρία σε δημόσια υπηρεσία, υπάρχει περίπτωση να δουλέψει μετά;

Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι. Υπάρχει Περιφέρεια, για παράδειγμα, που πριν από μερικές μέρες εξέδωσε διαγωνισμό για την έκδοση του έργου «Σελίδες δόξας από την ιστορία του Α΄ Σώματος Στρατού». Ακόμη και αν αυτό το έργο μπορούσε να τελειώσει σε ένα μήνα, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός, γεννάται το ερώτημα: σε εποχή που πάμε για πάγωμα μισθών και συντάξεων, όταν ο πρωθυπουργός ζητάει από τους πολίτες σκληρές θυσίες, οι «Σελίδες δόξας του Α΄ Σώματος Στρατού» μας μάραναν;

Στην εποχή του Γκρούεζα;

Στην αρχή, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Χριστόφορος Βερναδάκης μάς είπε (σε εμάς τους πολίτες αλλά και στον πρωθυπουργό, που τον πίστεψε και το επανέλαβε ενώπιον του ελληνικού λαού) ότι οι 12.000 τοποθετήσεις νέων ανθρώπων για εργασιακή εμπειρία στο Δημόσιο ήταν πρόγραμμα Stage, δηλαδή συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο πρωθυπουργός μάλιστα, όταν ερωτήθη από τον κ. Τσίπρα, δικαίως έβγαλε το άγχος του στην τηλεμαχία: «Να μην αξιοποιηθεί αυτή η ευκαιρία (σ. σ.: της τοποθέτησης 12.000 ανθρώπων στο Δημόσιο); Να πετάξουμε τα λεφτά, τα ευρωπαϊκά εννοώ κυρίως και τα κοινοτικά λεφτά που είναι γι’ αυτή τη δουλειά;»

Μετά όμως ήρθε στη δημοσιότητα το ΦΕΚ, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι 12.000 προσλήψεις γίνονται μόνο από εθνικούς πόρους και συγκεκριμένα από το λογαριασμό του ΟΑΕΔ. Εκατόν πενήντα εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν στους Ελληνες εργαζόμενους, και η ειρωνεία είναι ότι οι εκλογές γίνονται επειδή ακριβώς τα ταμεία είναι άδεια και όπως είπε ο πρωθυπουργός πρέπει να συμμαζέψουμε τις σπατάλες – έστω παγώνοντας τους μισθούς.

Οταν αποκαλύφθηκαν τα ΦΕΚ, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ μάς είπε ότι «ναι, δεν τα πήραμε τα λεφτά από την Ε. Ε., αλλά τα βάζουμε τώρα εμείς για να τα πάρουμε από την Ε. Ε. αργότερα». Το ερώτημα δεν είναι «και πώς είμαστε σίγουροι ότι θα τα πάρουμε;» αλλά «αφού ακόμη δεν τα πήραμε, πώς θα τα χάσουμε (όπως φοβάται ο πρωθυπουργός);» Για να χάσεις κάτι προϋποθέτει να το έχεις. Αν, δηλαδή, υπήρχε κάποιο πρόγραμμα με ημερομηνία λήξεως 4.10.2009, η κυβέρνηση έπρεπε να επισπεύσει τις (εκ των πραγμάτων προεκλογικές) προσλήψεις. Από τη στιγμή που τα ψάρια είναι στο γιαλό, προς τι η πρεμούρα να μπει το τηγάνι στη φωτιά; Γιατί να εκτίθεται ο πρωθυπουργός και να είναι υπόλογη η κυβέρνηση ότι μας γυρίζει στην εποχή του Γκρούεζα;

Επιπλέον: αυτά τα προγράμματα θεσπίστηκαν για να αποκτήσουν οι νέοι άνθρωποι εργασιακή εμπειρία. Οπότε, ακόμη και αν ήταν αληθές αυτό που είπε ο πρωθυπουργός –και πραγματικά η Ευρωπαϊκή Ενωση πλήρωνε τα μισά από τα 150 εκατομμύρια ευρώ για τις 12.000 θέσεις– τότε προκύπτει το ερώτημα: τι σόι εργασιακή εμπειρία μπορεί να αποκτήσει κάποιος νέος στο Δημόσιο; Πώς θα κάθονται; Δηλαδή, ακόμη και αν μας πίεζαν οι εταίροι να στείλουμε νέους για να εκπαιδευτούν στο Δημόσιο, κάθε κυβέρνηση θα έπρεπε να προβάλλει βέτο. Υπάρχει λόγος να κακομάθει μια ακόμη γενιά; Αν κάποιος έχει αποκτήσει εργασιακή εμπειρία σε δημόσια υπηρεσία, υπάρχει περίπτωση να δουλέψει μετά;

Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι. Υπάρχει Περιφέρεια, για παράδειγμα, που πριν από μερικές μέρες εξέδωσε διαγωνισμό για την έκδοση του έργου «Σελίδες δόξας από την ιστορία του Α΄ Σώματος Στρατού». Ακόμη και αν αυτό το έργο μπορούσε να τελειώσει σε ένα μήνα, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός, γεννάται το ερώτημα: σε εποχή που πάμε για πάγωμα μισθών και συντάξεων, όταν ο πρωθυπουργός ζητάει από τους πολίτες σκληρές θυσίες, οι «Σελίδες δόξας του Α΄ Σώματος Στρατού» μας μάραναν;

Στην εποχή του Γκρούεζα;

Στην αρχή, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Χριστόφορος Βερναδάκης μάς είπε (σε εμάς τους πολίτες αλλά και στον πρωθυπουργό, που τον πίστεψε και το επανέλαβε ενώπιον του ελληνικού λαού) ότι οι 12.000 τοποθετήσεις νέων ανθρώπων για εργασιακή εμπειρία στο Δημόσιο ήταν πρόγραμμα Stage, δηλαδή συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο πρωθυπουργός μάλιστα, όταν ερωτήθη από τον κ. Τσίπρα, δικαίως έβγαλε το άγχος του στην τηλεμαχία: «Να μην αξιοποιηθεί αυτή η ευκαιρία (σ. σ.: της τοποθέτησης 12.000 ανθρώπων στο Δημόσιο); Να πετάξουμε τα λεφτά, τα ευρωπαϊκά εννοώ κυρίως και τα κοινοτικά λεφτά που είναι γι’ αυτή τη δουλειά;»

Μετά όμως ήρθε στη δημοσιότητα το ΦΕΚ, όπου αποκαλύφθηκε ότι οι 12.000 προσλήψεις γίνονται μόνο από εθνικούς πόρους και συγκεκριμένα από το λογαριασμό του ΟΑΕΔ. Εκατόν πενήντα εκατομμύρια ευρώ θα στοιχίσουν στους Ελληνες εργαζόμενους, και η ειρωνεία είναι ότι οι εκλογές γίνονται επειδή ακριβώς τα ταμεία είναι άδεια και όπως είπε ο πρωθυπουργός πρέπει να συμμαζέψουμε τις σπατάλες – έστω παγώνοντας τους μισθούς.

Οταν αποκαλύφθηκαν τα ΦΕΚ, ο πρώην διοικητής του ΟΑΕΔ μάς είπε ότι «ναι, δεν τα πήραμε τα λεφτά από την Ε. Ε., αλλά τα βάζουμε τώρα εμείς για να τα πάρουμε από την Ε. Ε. αργότερα». Το ερώτημα δεν είναι «και πώς είμαστε σίγουροι ότι θα τα πάρουμε;» αλλά «αφού ακόμη δεν τα πήραμε, πώς θα τα χάσουμε (όπως φοβάται ο πρωθυπουργός);» Για να χάσεις κάτι προϋποθέτει να το έχεις. Αν, δηλαδή, υπήρχε κάποιο πρόγραμμα με ημερομηνία λήξεως 4.10.2009, η κυβέρνηση έπρεπε να επισπεύσει τις (εκ των πραγμάτων προεκλογικές) προσλήψεις. Από τη στιγμή που τα ψάρια είναι στο γιαλό, προς τι η πρεμούρα να μπει το τηγάνι στη φωτιά; Γιατί να εκτίθεται ο πρωθυπουργός και να είναι υπόλογη η κυβέρνηση ότι μας γυρίζει στην εποχή του Γκρούεζα;

Επιπλέον: αυτά τα προγράμματα θεσπίστηκαν για να αποκτήσουν οι νέοι άνθρωποι εργασιακή εμπειρία. Οπότε, ακόμη και αν ήταν αληθές αυτό που είπε ο πρωθυπουργός –και πραγματικά η Ευρωπαϊκή Ενωση πλήρωνε τα μισά από τα 150 εκατομμύρια ευρώ για τις 12.000 θέσεις– τότε προκύπτει το ερώτημα: τι σόι εργασιακή εμπειρία μπορεί να αποκτήσει κάποιος νέος στο Δημόσιο; Πώς θα κάθονται; Δηλαδή, ακόμη και αν μας πίεζαν οι εταίροι να στείλουμε νέους για να εκπαιδευτούν στο Δημόσιο, κάθε κυβέρνηση θα έπρεπε να προβάλλει βέτο. Υπάρχει λόγος να κακομάθει μια ακόμη γενιά; Αν κάποιος έχει αποκτήσει εργασιακή εμπειρία σε δημόσια υπηρεσία, υπάρχει περίπτωση να δουλέψει μετά;

Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται ένα όργιο σπατάλης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Προκηρύσσονται διαγωνισμοί από άχρηστοι μέχρι αστείοι. Υπάρχει Περιφέρεια, για παράδειγμα, που πριν από μερικές μέρες εξέδωσε διαγωνισμό για την έκδοση του έργου «Σελίδες δόξας από την ιστορία του Α΄ Σώματος Στρατού». Ακόμη και αν αυτό το έργο μπορούσε να τελειώσει σε ένα μήνα, όπως προβλέπει ο διαγωνισμός, γεννάται το ερώτημα: σε εποχή που πάμε για πάγωμα μισθών και συντάξεων, όταν ο πρωθυπουργός ζητάει από τους πολίτες σκληρές θυσίες, οι «Σελίδες δόξας του Α΄ Σώματος Στρατού» μας μάραναν;

Πιλι-πινέζικη βλακεία...

Παρηκολούθουν ειδήσεις από την ΝΕΤ και τί κουφό είδον;
Πλημμύρες στις Πιλιπίνες και ανθρώπους βουτηγμένους μέχρι την κοιλιά στα ορμητικά νερά αλλά μμμ, αλλά εκράτουν αλεξιβρόχια.
Ε, όχι ρε πούστη μου. Ε, να λοιπόν γιατί ο Αϊνστάϊν είπε: "Το Σύμπαν και η ανθρώπινος βλακεία ΑΜΕΤΡΗΤΑ, διά το Σύμπαν ΔΕΝ είμαι και πολύ σίγουρος"....
Σημ. Η Χώρα ΔΕΝ ονομάζεται Φιλιππίνες αλλά Πιλιπίνες. Τώρα πώς κάποιοι αταξίδευτοι σας πέρασαν σαν Φ το Π, ε είναι από τα ελληνικά παράδοξα και ουχί μόνον....
Οσοι θέλετε να το ιδείτε απόψε 28/09/2009 στις ειδήσεις ώρα 21:00 προλαβαίνετε...